GENEES-KUNST

Keith Haring, nog altijd brandend actueel

Dr. Fons Henckens, kinderarts

Een kunstenaar die zelf het slachtoffer werd van een epidemie is Keith Haring. Hij maakte deel uit van de New Yorkse gay scene in de jaren ‘80 en hij raakte besmet met HIV. Haring werd geboren op 4 mei 1958 en groeide op in Kutztown (Pennsylvania). Zijn vader was striptekenaar en ook zoon Keith begon al op erg jonge leeftijd met tekenen.

In onderstaande mini-documentaire komt u meer te weten over deze getalenteerde kunstenaar.

This video has been disabled until you accept marketing cookies. Manage your preferences here or directly accept targeting cookies.

Zijn achtergrond

In 1978 verhuisde Haring naar New York City en ging er naar de School of Visual Arts. De stad was een inspiratiebron voor hem, hij bezocht er grote musea en was er omringd door andere kunstenaars. Haring was vriend en artistiek kompaan van Andy Warhol, Jean-Michel Basquiat en Kenny Scharf.

Als opvallende verschijning in het New York van de jaren ‘80 speelde hij een belangrijke rol in de tegencultuur. Hij is vooral beroemd om zijn iconische motieven: blaffende honden, kruipende baby’s en vliegende schotels. Haring wilde ‘publieke kunst’ maken, die hij verspreidde via zijn Pop Shop, de media, de metro en de openbare stedelijke ruimte.

Hij vond inspiratie in het abstract expressionisme, de popart, de Japanse kalligrafie en het werk van New Yorkse graffitikunstenaars. Tegelijk werd zijn stijl beïnvloed door de energie van de tijd waarin hij leefde, van ruimtereizen tot hiphop en videospelletjes.

Sociaal en politiek engagement

“Een woordvoerder van een samenleving op elk moment in de geschiedenis”, dat is hoe Haring de kunstenaar definieert. Met zijn eenvoudige en toegankelijke beeldtaal, plaatste hij een vaak zware thematiek – racisme, de kernoorlog, HIV – binnen handbereik van iedereen. Met de affiches die hij op demonstraties verspreidde, trad hij letterlijk naar buiten als activist.

Ook de politiek op wereldvlak liet de jonge Amerikaanse artiest niet koud. Zijn toenemende faam maakte dat hij in 1986 uitgenodigd werd om de westkant van de Berlijnse Muur te beschilderen. Voor hem was het een ‘poging om de muur psychologisch te vernietigen.’

Bijzonder productief

Haring werd in 1988 gediagnosticeerd met aids. Hij stierf 2 jaar later op 31-jarige leeftijd. Van 1988 tot aan zijn dood was hij een productieve aids-activist die nauw samenwerkte met organisaties zoals ACT UP. Hij richtte ook de Keith Haring Foundation op om financiering te verstrekken aan AIDS-organisaties en om zijn eigen werk te licentiëren voor na zijn dood.

Als openlijk homoseksuele man die tijdens de aidscrisis actief was, heeft het werk van Haring vaak thema’s als geheimhouding en intimiteit. De dreiging van homoseksualiteit wordt gepresenteerd door de lens van homofobie, maar het is nooit zelfhaat. Het is een delicate therapeutische ondervraging van de pijn die homofobie veroorzaakt en een aanklacht tegen homofobe omgevingen waarin homomannen zichzelf in gevaar moeten brengen om hun leven te leiden.

Bekijk hier een interview met de artiest.

This video has been disabled until you accept marketing cookies. Manage your preferences here or directly accept targeting cookies.

Beklijvende beelden

De werken die Haring in de laatste jaren van zijn leven maakte, behoren tot de meest beklijvende beelden van die tijd.

‘Ignorance = Fear’

Een poster met 3 van zijn typische figuren in een ‘hoor geen kwaad, spreek geen kwaad, doe geen kwaad’ pose.

‘Silence = Death’

Met elkaar verweven figuren in dezelfde poses met de roze driehoek van homo-onderdrukking.

“Met zijn eenvoudige en toegankelijke beeldtaal is deze kunst voor iedereen toegankelijk.”

De appreciatie van collega-kunstenaars en de groeiende populariteit van zijn werk maakten dat Haring zijn scope kon vergroten.

Aan het einde van de jaren ‘80 maakte hij een aantal grote muurschilderingen:

• de cafetaria van het Museum voor Hedendaagse Kunst (MuHKA) in Antwerpen

• container in Knokke die in 2017 geveild werd voor een slordige 2 miljoen

• zeemonster op een muur nabij de centrale markthallen in Amsterdam

• 'On the fence', voor The Haggerty Museum of Art - bekijk ook onderstaande video over dit project

• ‘Tuttomondo’ in Pisa, zijn laatste muurschildering

Hij sloot af in (zijn) stijl: met veel kleur en beweeglijkheid.

This video has been disabled until you accept marketing cookies. Manage your preferences here or directly accept targeting cookies.